Βιοδυναμική απόδοση του υαλουρονικού οξέος έναντι του αρθρικού υγρού του γόνατος στην οστεοαρθρίτιδα

Το υαλουρονικό οξύ (ΗΑ), ένα φυσικό βιολογικό υλικό που υπάρχει σε υγιείς αρθρώσεις αλλά έχει εξαντληθεί στην οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ), έχει χρησιμοποιηθεί κλινικά για να παρέχει συμπτωματική ανακούφιση του πόνου των αρθρώσεων. Η κίνηση των αρθρώσεων σε συνδυασμό με τη μειωμένη λίπανση αρθρώσεων στα οστεοαρθριτικά γόνατα μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη φθορά, απόπτωση χονδροκυττάρων και φλεγμονή, οδηγώντας σε επιδείνωση του χόνδρου. Επομένως, είναι απαραίτητη η ανάπτυξη ενός κατάλληλου μοντέλου χόνδρου που μπορεί να αξιολογηθεί για τις ιδιότητες τριβής του με πιθανά λιπαντικά σε διαφορετικές συνθήκες, πράγμα που μπορεί να μοιάζει πολύ με μηχανικά επαγόμενο χόνδρο ΟΑ. Επιπροσθέτως, η σύγκριση διαφόρων μοντέλων με και χωρίς ενδογενείς πρωτεΐνες ζώνης λιπαντικής επιφάνειας, όπως το PRG4, προάγει μια καλά στρογγυλεμένη κατανόηση της λίπανσης χόνδρου. Σε αυτή τη μελέτη, παρουσιάζουμε τα συμπεράσματά μας σχετικά με τις επιδράσεις λίπανσης του ΗΑ σε διαφορετικές επιφάνειες αρθρικού μοντέλου χόνδρου σε σύγκριση με το αρθρικό υγρό, ένα φυσιολογικό λιπαντικό βιοϋλικό. Τα δεδομένα των μηχανικών δοκιμών κατέδειξαν ότι τα ΗΑ μείωσαν τις μέσες τιμές συντελεστών στατικής και κινητικής τριβής των δειγμάτων χόνδρου κατά 75% και 70% αντίστοιχα. Επιπλέον, η ΗΑ μίλησε τα χαρακτηριστικά τριβής του πρόσφατα συγκομιζόμενου φυσικού αρθρικού υγρού σε όλες τις δοκιμασμένες και διαμορφωμένες συνθήκες ΟΑ χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Αυτά τα χαρακτηριστικά μας οδήγησαν να αναγνωρίσουμε αποκλειστικά το ΗΑ ως ένα αποτελεσματικό λιπαντικό οριακών στρωμάτων στην τεχνολογία που αναπτύσσουμε για την θεραπεία της ΟΑ (Singh et al., 2014).